صحبت اینست که پول دستِ کی باشد. کسی با پول نه تنها مخالف نیست، بلکه خیلی هم موافق هستیم ! این چیزِ عجیبی است : در اسلام نگاه کنید که نان زیربنای نیایش است : " الخبز ما عبد به الرحمان" ( نان چیزی است که به وسیلهٔ آن خداوند عبادت می شود ) ! این بینشی درست ضدِ آن بینشِ مذهبی و عرفانی و صوفیانه است که ما داریم، که باید " اندرون از طعام خالی داریم" تا غرغر کند و خیال کنیم ندای غیبی است !

فقر کفر است و زیربنای معاد، معاش است ( اینها همه روایت است ) تا ( معاش ) دستِ کی باشد. سرمایه داری میگوید دستِ چند نفر باشد. خوب، بقیه چی ؟ بقیه با فقر و کفر و ذلت باید بسازند. ( در حالی که ): " الناس مسلطون علی اموالهم"، نه افراد؛ الناس یعنی مجتمعِ مردم.

س : با توجه به اینکه حتی در یک نظامِ ایده آل، یعنی ایده آلِ عملی، افراد دارای چنان بینشی نیستند که به طورِ دقیق و صحیح مسائل را بررسی کرده و تشخیص دهند. با این وصف برای جلوگیری از تراکمِ ثروتِ افراد چه دستور و راه حلی هست ؟ چون با ادَای فرایضِ اقتصادی مثلِ خمس و زکوة باز هم امکانِ ثروتمند شدنِ فرد و همان تراکمِ ثروت موجود می باشد.

ج : چون نظامی که تا الان متاسفانه در تاریخِ اسلام وجود داشته، نظامِ اسلامی نبوده، ما نمی توانیم یک تصور و قضاوتِ درست از نظامِ مجتمعِ اسلامی به صورتِ ایده آل که ایشان فرمودند داشته باشیم. الان شکلِ اسلامیِ کار چه شکلی است ؟ اینست که من درست بر اساسِ نظامِ مالکیتِ فردی در یک سرمایه داری می روم و با هر شکلی پول در می آورم؛ لیاقت داشتم ! پارسال صد تومان پول داشتم، حالا صد هزار تومان است؛ لیاقت داشتم ! خدا هم برکت داده که این طوری شده !...